…In a Big Big world
03 فوریه 2011 ۱ دیدگاه
صدا کن مرا
صدای تو خوب است
صدای تو سبزینه آن گیاه عجیبی است
که در انتهای صمیمیت حزن می روید
در ابعاد این عصر خاموش
من از طعم تصنیف در متن ادراک یک کوچه تنها ترم
بیا تا برایت بگویم چه اندازه تنهایی من بزرگ است.
سهراب سپهری
تنها دلیلی که اینجا رو هنوز آپدیت میکنم اون ایمیلیه که نصفه شب برام میاد و میگه یه نظر خصوصی جدید دارم.
دیدگاههای تازه